This post is also available in:
English (อังกฤษ)
简体中文 (จีนประยุกต์)
한국어 (เกาหลี)
โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (STI) และโรคจากไวรัสที่ติดต่อทางเลือด (BBV) คืออะไร
บุคคลใดก็ตามที่มีเพศสัมพันธ์จะมีความเสี่ยงในการแพร่หรือติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (STI) หรือโรคจากไวรัสที่ติดต่อทางเลือด (BBV) การป้องกันเมื่อมีเพศสัมพันธ์สามารถลดความเสี่ยงในการติดหรือแพร่โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (STI) หรือโรคจากไวรัสที่ติดต่อทางเลือด (BBV) ได้อย่างมาก
โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์แพร่กระจายจากคนสู่คนผ่านการสัมผัสร่างกายโดยตรงในบริเวณที่ติดเชื้อ หรือการสัมผัสสารคัดหลั่งที่ติดเชื้อ มีการใช้คำศัพท์นี้เพื่อเรียกการติดเชื้อทุกรูปแบบจากการมีเพศสัมพันธ์เป็นหลัก โดยทั่วไป เชื้อโรคจะเข้าสู่ร่างกายผ่านทางเยื่อเมือก เช่น พื้นผิวที่อุ่นและชื้นในช่องคลอด ท่อปัสสาวะ ทวารหนัก ปาก และตา แต่จะเป็นกรณีที่เกิดขึ้นได้ยากกว่า เยื่อเมือกจะมีลักษณะบอบบางกว่าผิวหนังทั่วไปมาก จึงเป็นแผลได้ง่ายกว่า
โรคจากไวรัสที่ติดต่อทางเลือด (BBV) แพร่จากคนสู่คนจากเลือดสู่เลือด โรคจากไวรัสที่ติดต่อทางเลือดบางชนิด เช่น โรค HIV และไวรัสตับอักเสบบี สามารถแพร่กระจายได้ทั้งทางเลือดและสารคัดหลั่ง เช่น น้ำอสุจิ น้ำหล่อลื่น น้ำนมแม่ หรือของเหลวจากอวัยวะเพศที่มาสัมผัสกับเยื่อเมือกหรือเข้าสู่กระแสเลือดทางบาดแผล นอกจากนี้ การมีเพศสัมพันธ์ทางช่องคลอดหรือทางทวารหนักยังสามารถทำให้เกิดแผลขนาดเล็กในเยื่อหุ้มเซลล์ได้ และความเสี่ยงในการติดเชื้ออาจสูงขึ้นเมื่อมีการใช้สารหล่อลื่นที่ไม่เพียงพอ แผลอาจมีขนาดเล็กมากจนไม่ได้สังเกต แต่ก็ใหญ่เพียงพอที่จะทำให้เชื้อไวรัสที่ติดต่อทางเลือดและเชื้อของโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์แทรกซึมเข้าสู่กระแสเลือดได้
ผู้ที่เป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และโรคจากไวรัสที่ติดต่อทางเลือดสามารถแพร่เชื้อไปยังอีกคนได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีเพศสัมพันธ์ทางปาก ทวารหนัก หรือช่องคลอด บุคคลอาจติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (STI) และ/หรือโรคจากไวรัสที่ติดต่อทางเลือด (BBV) ขณะมีเพศสัมพันธ์เพียงครั้งเดียวได้มากกว่าหนึ่งโรค แม้ว่าจะเกิดขึ้นได้ยาก แต่ก็มีโอกาสที่บุคคลจะแพร่เชื้อของโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์จากอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกายไปยังอีกส่วนได้ ยกตัวอย่างเช่น เชื้อเริม หนองในเทียม หรือหนองในแท้ สามารถแพร่กระจายจากปากมดลูกไปยังลำคอ หรือจากลำคอไปยังปากมดลูกได้ ผ่านนิ้วมือหรือถุงยางอนามัย ในบางกรณี การติดเชื้ออยู่แล้วอาจทำให้บุคคลนั้นเสี่ยงต่อการติดเชื้ออื่นได้ง่ายขึ้น อย่างไรก็ตาม โอกาสที่โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์จะแพร่กระจายผ่านสิ่งของ (เช่น ฝารองนั่งชักโครก) มีน้อยมาก ยกเว้นในกรณีที่มีการใช้สิ่งของดังกล่าวเป็นเซ็กส์ทอย อย่างไรก็ตาม ไวรัสที่ติดต่อทางเลือด (BBV) บางชนิด เช่น ไวรัสตับอักเสบซี สามารถอยู่นอกร่างกายได้นานโดยไม่ตาย เช่น อยู่ในหลอดฉีดยา ดังนั้น ต้องตระหนักว่าคนมักจะไม่ทราบว่าตนติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (STI) หรือโรคจากไวรัสที่ติดต่อทางเลือด (BBV) อยู่แล้ว จึงอาจยังแพร่เชื้อไปยังคนอื่นได้ทั้งที่ไม่รู้ตัว
การเกิดโรคซ้ำ การติดเชื้อซ้ำ และภูมิคุ้มกัน
โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์แตกต่างจากการติดเชื้อทั่วๆ ไปมากมาย เช่น โรคหัด หลังจากที่เป็นโรคหัด ร่างกายจะสามารถสร้างภูมิคุ้มกันและผู้ป่วยจะไม่ติดโรคซ้ำอีก แต่ในกรณีการติดเชื้อต่างๆ เช่น หนองในเทียม หนองในแท้ และซิฟิลิส ร่างกายคนเราจะไม่สามารถสร้างภูมิคุ้มกันได้ ดังนั้นเราจึงสามารถติดเชื้อเหล่านี้ได้หลายครั้ง เมื่อติดเชื้อต่างๆ เช่น HIV ไวรัสตับอักเสบซี HPV และเริมที่อวัยวะเพศ เชื้ออาจแฝงตัวอยู่ในร่างกายและมองไม่เห็น ไม่แสดงอาการ หรืออาจจะแสดงอาการในภายหลัง
การฉีดวัคซีน
สำหรับคนทำงานบริการ มีวัคซีนที่แนะนำให้ฉีดอยู่หลายประเภท แต่ไม่บังคับ
คู่มือการสร้างภูมิคุ้มกันโรคแห่งออสเตรเลีย ฉบับที่ 10 แนะนำให้คนทำงานบริการพิจารณาฉีดวัคซีนป้องกันไวรัสตับอักเสบเอ ไวรัสตับอักเสบบี และ HPV นอกจากนี้ คนทำงานบริการควรฉีดวัคซีนป้องกันโรคคอตีบและบาดทะยัก (DT) และวัคซีนป้องกันโรคหัด คางทูม และหัดเยอรมัน (MMR) อยู่เป็นประจำ
คนทำงานบริการสามารถเข้ารับการฉีดวัคซีนบางประเภทได้ฟรีที่คลินิกสุขภาพทางเพศบางแห่งในรัฐและเขตแดนต่างๆ โปรดติดต่อคลินิกชุมชนหรือคลินิกสุขภาพทางเพศในพื้นที่เพื่อขอรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการฉีดวัคซีน
อาการทั่วไปของโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
แนะนำให้ผู้ที่มีอาการแสดงดังต่อไปนี้เข้ารับการตรวจสุขภาพทางเพศโดยเร็วที่สุด
รู้สึกปวดตอนปัสสาวะ
พบสารคัดหลั่งไหลออกจากอวัยวะเพศหรือทวารหนักในปริมาณที่มากขึ้น และยังมีกลิ่น มีลักษณะเป็นก้อน มีแผลหรือผื่นขึ้นรอบๆ องคชาต ช่องคลอด หรือทวารหนัก หรือมีเลือดออกทางช่องคลอดอย่างผิดปกติ:
- รู้สึกปวดหรือมีเลือดออกขณะมีเพศสัมพันธ์
- รู้สึกปวดทวารหนักหรือปวดท้องส่วนล่าง
- รู้สึกปวดถุงอัณฑะหรือลูกอัณฑะ
- มีอาการคันหรือระคายเคืองบริเวณอวัยวะเพศหรือทวารหนักอย่างต่อเนื่อง
- มีไข้หรือมีอาการคล้ายไข้หวัดใหญ่
- มีอาการท้องเสียเรื้อรัง
คนทำงานบริการและโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
ข่าวดีก็คือแม้ว่าคนจะมองว่าคนทำงานบริการจะมีความเสี่ยงต่อการติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์จากการประกอบอาชีพ แต่ผลการวิจัยจำนวนมากก็แสดงให้เห็นว่าอุบัติการณ์การติดเชื้อดังกล่าวในกลุ่มคนทำงานบริการที่ออสเตรเลียต่ำกว่าชุมชนทั่วไป คนทำงานบริการมีความชำนาญในการป้องกันตนเองจากโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และรู้จักป้องกันเมื่อให้บริการ นอกจากนี้ ผลการวิจัยยังแสดงให้เห็นว่าคนทำงานบริการมีความคุ้นเคยเป็นอย่างดีในการเข้าขอรับบริการต่างๆ กิจกรรมการเรียนรู้แบบเพื่อนช่วยเพื่อนและบริการออกนอกสถานที่โดยเพื่อนช่วยเพื่อนที่ประสบความสำเร็จเป็นเครื่องยืนยันว่าคนทำงานบริการทราบว่าจะต้องติดต่อใครและรับมืออย่างไรเมื่อติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และติดเชื้อ HIV
